Nu was er voor deze boosheid ook best wel aanleiding. Indertijd heeft de gemeente de zogeheten klankbordgroep ingesteld met vertegenwoordigers van alle toeristisch belanghebbenden, de dorpsdraden en natuurorganisaties. Die klankbordgroep ging er terecht van uit dat maatregelen met nogal wat consequenties voor de toeristische sector eerst zouden worden voorgelegd, en dat is niet gebeurd.
Verantwoordelijk wethouder Rikus Kieft van GroenLinks zag het probleem ook en trok in de gemeenteraad het boetekleed aan. ‘Het is niet gegaan zoals beoogd, het gesprek met de klankbordgroep had eerst gemoeten. Dat dat niet is gebeurd, daar zijn redenen voor, maar daar wil ik me niet achter verschuilen.’
Een oplossing zou kunnen zijn om alsnog het gesprek met de klankbordgroep te voeren, en vervolgens de al dan niet gewijzigde maatregelen opnieuw voor te leggen. Maar nu de - omstreden -voorstellen van de gemeente toch al bekend zijn, had Kieft een duidelijk argument om niet alsnog naar de klankbordgroep te gaan. ‘Dat zal niet helpen, want de discussie in de klankbordgroep is altijd een dansen op de scheidslijn tussen expertise, kennis van de sector inbrengen, en pure belangenbehartiging. En ik ben er zeker van dat alle punten die met directe belangenbehartiging te maken hebben hier in de raad op tafel komen. We hebben alle mensen die zich benadeeld voelen ook opgeroepen, kom hier, en vertel de raad wat je ervan vindt. Dan heeft de raad het uit de eerste hand.’ Met negen insprekers vanuit de toeristische sector was aan die oproep duidelijk gehoor gegeven.
Discussie in het openbaar
Bovendien, zo vroeg Kieft zich af, wat zullen voorstellen vanuit de klankbordgroep kunnen opleveren? ‘Die zullen niet alles boven tafel halen wat we hier aan informatie nodig hebben. Wat heeft de gemeenteraad nu aan conclusies van de klankbordgroep waarvan sommige leden tegen heug en meug zeggen, we leggen er ons bij neer, terwijl de daaraan voorafgaande discussie niet bekend is? Ik vind het veel beter dat die discussie hier in de raadszaal in het openbaar plaatsvindt. Dan zijn alle aspecten mee te wegen.’
Dat punt werd nog eens benadrukt met de vraag van GroenLinks raadslid Henry Soyer of de klankbordgroep ook in de openbaarheid wil gaan vergaderen. Hij stelde die vraag aan inspreker Ricardo de Graaf, eigenaar van kampeerterrein Woutershok. De Graaf was niet voor die openbaarheid. ‘Het gaat om emoties, die vooral in de openbaarheid parten spelen. Het mooie van de klankbordgroep is ruimte om met elkaar de discussie te voeren.’
Wethouder Kieft moest natuurlijk wel iets doen om de klankbordgroep alsnog een rol te geven: ‘We leggen onze voorstellen ter tafel, daarop worden bezwaren ingediend (de zogeheten zienswijzen), het college beoordeelt die bezwaren, en vervolgens gaan we daarover met de klankbordgroep in gesprek. Alle knelpunten liggen dan duidelijk op tafel, en de klankbordgroep kan haar eigen oordeel vellen. Neemt het college dat niet over, dan wordt dat zo ook aan de gemeenteraad voorgelegd zodat die goed geïnformeerd de uiteindelijke beslissing kan nemen.’
Voor de gemeente is deze aanpak een ongebruikelijke stap: ‘In mijn voorstel zit de klankbordgroep op de eerste rij, op een cruciaal moment van besluitvorming. Dat is een uitzonderlijke positie, die zeker geen precedent is, maar ik ga zo ver om de eerder gemaakte fout te herstellen.’