Het is zomaar een anekdote. GroenLinks-raadslid Henry Soyer is ook beheerder van de ringen die voor de eidereinden in het gaas zitten bij de Waddendijk. Goed dat ze er zijn, maar voor de eidereenden zou het veel beter zijn als er een stukje dijk is zonder gaas, zodat ze er vanaf het nest gewoon met hun pullen overheen kunnen lopen. Via zijn contacten maakte Soyer een inventarisatie van de beste plekken voor zo’n overgang, en inmiddels is hij ook in gesprek met het hoogheemraadschap. “Ze hebben er wel oren naar.”

Precies dit is Henry Soyer ten voeten uit. Altijd bezig om de natuur op Texel een beetje te helpen. Of het nu gaat om de eidereenden, de nestwand voor de oeverzwaluwen bij Minkewaal (Soyer gaat volgende week met drie vrijwilligers de nestgaten vullen met zand) of het onderhoud aan de Korverskooi. In de gemeenteraad - Soyer is sinds 2019 raadslid - staat hij bekend als voorvechter van groen beleid gericht op meer en Texels-eigen biodiversiteit.

Natuur en mens zijn verbonden

De meest directe impact had hij met zijn zogeheten ‘schot voor de boeg’ toen gemeentewerken flink aan het hakken was in de bosschages langs het Mienterglop, en dat midden in de broedtijd. Los van dat absurde tijdstip maakte Soyer vooral een punt van het veel te laat inlichten van de bewoners, volgens Soyer een duidelijk patroon bij de gemeente. “De kernvraag die de bewoners steeds stellen is: waarom? Waarom nu? Waarom zo? En dan vaak aansluitend: wij willen meedenken.” Dat is wat natuurmens Soyer minstens zo belangrijk vindt: natuur is ook betrokkenheid van de Texelaars, koesteren wat er om je heen bloeit en zingt, natuur niet als iets aparts maar verbonden met de mensen.”

Stapstenen in het landschap

Het nieuwe verkiezingsprogramma legt veel nadruk op biodiversiteit. Hoe ziet Soyer dat voor zich? “Met stepping stones”, is het antwoord - dat om toelichting vraagt. “Stel je leeft als klein dier, muis, insect aan de wadkant, en je wilt naar de duinen. Velden met raaigras of bespoten akkers zijn een onoverkomelijke hindernis.” Soyer noemt zandruggetjes, kruidenrijke stroken, houtwallen als mogelijke verbindingszones. “En hoe mooi zou het zijn wanneer we afkomen van die steile slootranden waar niks op kan groeien en die glooiend maken, waardoor je een rijk biotoop creëert voor planten die van vocht houden, salamanders, kikkers, noem maar op. Het gaat om het creëren van leefomstandigheden zodat de natuur ook daar zijn gang kan gaan.” Moet productief gebruik van de grond daarvoor wijken, dan staat daar financiële compensatie tegenover. “Ik heb me er altijd over verbaasd dat de gemeente miljoenen investeert in asfalt en graskeien, en helemaal niets in de groene infrastructuur. Terwijl de natuur ons belangrijkste toeristische handelsmerk is. Ik erger me mateloos dat er fracties zijn die alleen over natuur praten als ze er zogenaamd last van hebben.”

Muggenzifterij

Soyer is er trots op dat er mede door aandringen van GroenLinks een programma is gekomen om Texel voor te bereiden op klimaatverandering, dat wil zeggen nattere winters, drogere en hetere zomers, enzovoorts. “Ook om water vast te houden is de door ons bepleitte groenblauwe dooradering van het buitengebied belangrijk: in sloten met glooiende oevers past meer water dan in die steile ‘gootjes’ wat sloten nu meestal zijn.” In de dorpen is vergroening het middel bij uitstek. “Sommige fracties vinden het muggenzifterij wanneer ik me sterk maak voor een stukje snippergroen. Maar dat past dus wel in een breder verhaal: groen biedt koelte. En groen blijkt ook nog eens heel goed voor ons welzijn.”

Bomen-voor-bomen

In dit pleidooi past ook zijn ‘beroemde’ bomen-voor-bomen motie, die een meerderheid in de raad kreeg. “We vervangen nu een boom waar je amper je armen omheen kunt doen door een sprietje van 20 centimeter. Moet een boom weg, plant dan minstens vijf van die kleintjes terug, En dan het liefst met soorten die op Texel thuishoren.” Dat laatste is inmiddels een soort lijfspreuk voor Soyer, ook in zijn dagelijkse activiteiten. “Ik ben nu van die Texelse struiken en bomen aan het kweken.” Om het belang ervan te onderstrepen maakt hij een veelzeggende vergelijking. “Op een Amerikaanse eik zitten zo’n 20 insectensoorten. Op een zomereik, die hier thuishoort, leven er wel ruim 300.”

Na de verkiezingen stopt Soyer als raadslid. “Ik ben nog wel beschikbaar als commissielid. En ik blijf gewoon klankbord voor de mensen die nu bovenaan de lijst staan.”

Henry vertelt meer over groen in een filmpje op onze Instagram- en Facebookpagina.