De partij zet in op een combinatie van praktische maatregelen en samenwerking. “Zo is afgelopen periode al de ‘watertafel’ in het leven geroepen,” vertelt Bastiaan, “een overlegstructuur tussen de gemeente, het waterschap, Rijkswaterstaat, LTO, PWN, grootgebruikers van water, gebiedsbeheerders en natuurorganisaties. Deze partijen brengen samen de risico’s in kaart en kijken naar oplossingen voor waterhuishouding. Wat mij betreft schuiven nog meer boeren aan, want zij spelen een cruciale rol: zij zijn onmisbaar als het gaat om water- en landschapsbeheer. In navolging van de ‘watertafel’ zouden we graag een ‘klimaattafel’ in het leven roepen.
Water vasthouden in plaats van wegpompen
Hoe hard actie nodig is, merkte hij aan den lijve: “In het voorjaar van 2025 ging ik wielrennen en reed ik over een fietspad dat een meter onder water stond. Dat laat duidelijk zien dat we niet goed zijn voorbereid op extreme weersomstandigheden.” Tegelijkertijd wordt het regenwater vaak direct afgevoerd naar zee. “Dat is eigenlijk bizar. Een half jaar later, tijdens droogte, hebben we dat kostbare zoetwater hard nodig. We moeten het slimmer vasthouden.”
GroenLinks pleit daarom voor een plan voor blauw-groene infrastructuur: water langer vasthouden, meer groen en meer natuurlijke oplossingen. Denk aan bomen in de dorpen, wadi’s, groene daken en natuur die zowel natte als droge periodes aankan. “Bomen nemen water op én zorgen voor verkoeling. En biodiversiteit maakt ons veerkrachtiger: een monocultuur gaat dood bij dertig graden, maar met verschillende gewassen blijft er altijd iets overeind. En verschillende, inheemse soorten trekken op hun beurt weer insecten aan.”
Weerbaar maken is niet genoeg
Naast aanpassing op het klimaat is het verminderen van de uitstoot essentieel. “Weerbaar maken alleen is niet genoeg,” benadrukt Bastiaan. “We moeten onze CO2-uitstoot verminderen, en dat kan juist op lokaal niveau heel concreet. Denk aan het verduurzamen van woningen, scholen en publieke gebouwen. Isolatie en warmtepompen kunnen tot wel twintig procent energiewinst opleveren.” Omdat de kosten van verduurzaming voor veel huishoudens te hoog zijn, wil GroenLinks meer inzetten op subsidies en ondersteuning. “Minder afhankelijk worden van fossiele brandstoffen, zonnepanelen en kleine windoplossingen makkelijker maken. NRC schreef onlangs dat meer dan 80 procent van de Nederlanders iets wil doen tegen klimaatverandering. De bereidheid is er dus,” aldus Bastiaan, “Maar mensen hebben praktische oplossingen en middelen nodig.”
Samen verantwoordelijk
Volgens Bastiaan ligt de verantwoordelijkheid dan ook zeker niet alleen bij individuele keuzes. “Minder vliegen of je huis verduurzamen wordt nu vaak gepresenteerd als een persoonlijke morele plicht,” zegt Bastiaan. “Maar dit moet van bovenaf goed geregeld worden: Europees, landelijk én lokaal.” De gemeente kan randvoorwaarden scheppen door te investeren in openbaar vervoer en fietsinfrastructuur, regels te versoepelen voor duurzame energie en subsidies beschikbaar te maken voor isolatie, regenwateropvang en groene daken. Tegelijkertijd zijn er stappen die inwoners zelf kunnen zetten, mits die haalbaar blijven: “Je tuin vergroenen, tegels eruit, regenwater opvangen: dat helpt tegen hitte en wateroverlast. Alle tuinen in Nederland samen zijn tien keer zo groot als de Hoge Veluwe. Daar ligt enorme potentie.”
Met ondersteuning van de gemeente wordt klimaatbeleid iets wat mensen samen doen, in plaats van iets wat hen wordt opgelegd. “Links is niet moralistisch. Het gaat erom dat we het samen regelen, omdat het in ieders belang is.”
Groen en links
Bastiaan woont nu vijf jaar op Texel - voorheen in Utrecht - en voelt zich sterk verbonden met het eiland. Hij fietst, kitesurft en zeilt, zo voer hij meerdere keren de Ronde om Texel. De groene inslag is hem met de paplepel ingegoten: “Mijn vader was bosbouwer, thuis ging het vaak over bomen. Ik ben echt groen, en heel links,” lacht hij.
Bij het NIOZ werkt Bastiaan als bio-informaticus, maar ook buiten zijn werk zoekt hij graag naar oplossingen. “Ik vind het een uitdaging om oplossingen te bedenken voor grote vraagstukken, zoals klimaatverandering en stikstof.” Juist op Texel ziet hij kansen. “We hebben hier enorm veel kennis: het NIOZ, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten, agrariërs.. Als je die expertise bij elkaar brengt en inwoners via bewonersparticipatie betrekt, kun je keuzes maken die er echt toe doen. Met relatief weinig investering kunnen we hier veel bereiken. Door water langer vast te houden, meer groen te creëren en samen te verduurzamen, maken we Texel weerbaar voor de toekomst.”